دوستي واقعي و پايدار تنها زماني ميسرمي شود که ما دوست و معاشر خود را با تمام نقاط ضعف و معايبش بپذيريم.

بايد در دل بگوئيم : « من تو را به خاطر خصوصيات خوب و دلپذيرت دوست دارم و به رغم تمام کاستيها، لغزشها و نارسايي هايت مي پذيرم. »

واکنش او نسبت به شما ، حاصل رفتار خودتان است. اگر مهربان و صميمي باشيد،رفتارش نسبت به شما از صميميت و مهرباني سرشار خواهد شد.

اگر مي خواهيد چيزي بستانيد ، نخست بايد چيزي ببخشيد. هرگاه دوستي خود را در جهت مزايا،منافع و موفقيتهاي او پي ريزي کنيد، چندي نمي گذرد که او هم با تمام توش و توان در جهت پيشبرد منافع شما گام بر مي دارد. در قبال هر عملکرد شايسته از صميم قلب او را بستاييد. تحسين سبب مي شود که شما به جاي توجه به نقاط ضعف، در جستجوي ويژگيهاي خوب و ارزنده ئ فرد باشيد.

هيچگاه رفتار و گفتار دوستتان را در بوته ئ خرده گيري و عيب جويي قرار ندهيد. چرا که انتقاد سريعترين راه براي کم رنگ کردن و از ميان بردن دوستيهاست.وقتي فرد را خطا کار مي شماريد و مداوم به او گوش زد مي کنيد که نبايد چنين و چنان کند، موجوديتش را زير سؤال مي بريد و بر ارزشمندي نفس او لطمه مي زنيد.

حتي به رغم نيت خيري که ممکن است داشته باشيد، نقطه نظرهاي تلخ و گزنده ئ شما موجب رنجش و عدم تمکين او مي شود. اگر مايليد او را به راهي که مي خواهيد هدايت کنيد فقط کافيست او را هم انديش خود سازيد . هرگز نبايد صريحا به خطايش اشاره کنيد.

هميشه به سخنانش توجه کنيد. همانطور که دوست داريد به سخنانتان توجه شود. در حقيقت ساده ترين راه براي توهين به ديگران و جريحه دار کردن احساساتشان آن است که به کلامشان بي توجه باشيد.

گوينده هميشه افکار و احساسش را از طريق کلمات منعکس نمي کند. هنگامي که او در حال صحبت کردن است به لحن بيان، آهنگ صدا، حالت چهره ، ژستها وحرکات چشمانش نيز توجه کنيد. يک شنونده ئ خوب نمي تواند تنها با توسل به گوشهاي خود مطالب را دقيق و کامل دريافت کند.

نکته ها :

هرگز نکوشيد عقايد خود را به او تحميل کنيد.

به پرسشهايش تا آنجايي که امکان دارد پاسخ دهيد . براي او مسئله اي را مبهم جا نگذاريد.

هيچگاه با صداي بلند سخن نگوئيد.

او را در تنگنا قرار ندهيد. به او فرصت انتخاب دهيد.

به احساسات، عقايد و نظراتش احترام بگذاريد.

هرگز او را تحقير نکنيد. او را با کسي در ميدان مقايسه قرار ندهيد.

        (راهنماي کسب قدرت و نفوذ در ديگران)  مؤلف: جيمز وان فليت

                                               مترجم: محمدرضا آل ياسين